Łysienie

Łysienie jest powszechnie występującym problemem, z którym borykają się zarówno kobiety jak i mężczyźni w różnym wieku, a nierzadko też dzieci. Czterdzieści procent pacjentów, którzy doświadczają tymczasowej lub długotrwałej utraty włosów to kobiety. U niektórych łysienie objawia się przerzedzeniem lub utratą włosów na całej powierzchni głowy u innych rozpoczyna się na koronie i rozszerza na pozostałe partie. W przeciwieństwie do mężczyzn, u kobiet rzadko występują łyse zakola.

Przeciętnie człowiek ma około 100 000 włosów. Każdy mieszek wytwarza włosy, zwykle 1 – 3, które rosną kilka-kilkanaście milimetrów na miesiąc. Faza wzrostu trwa średnio od dwóch do sześciu lat, na chwilę przed wypadnięciem włos znajduje się w fazie spoczynku. Szybko zastępowany jest nowym włosem i cykl zaczyna się od nowa. W fazie wzrostu powinno znajdować się około 80% włosów.

Włosy znajdujące się w fazie spoczynku systematycznie wypadają – jest to naturalny, fizjologiczny proces, a dziennie tracimy ich około 50 – 100, zawszę więcej podczas procesu mycia.

W fazie wzrostu – anagenie, powinno być około 80% włosów, w katagenie – okresie inwolucji 1 – 2%, a w fazie spoczynku – telogenie, która trwa 2 – 4 miesiące, nie więcej niż 20%. Włos w telogenie, a więc chwilę przed wypadnięciem, jest martwy, nie ma połączenia z naczyniami krwionośnymi w związku z czym jest obojętny na bodźce zewnętrzne (leki, dieta, stres). Jest po prostu w mieszku, czeka na wypadnięcie, pod nim wyrasta już nowy anagenowy włos, który często wypycha go,torując miejsce dla siebie. Każde zmniejszenie ilości włosów anagenowych, a zwiększenie telogenowych, martwych skutkuje przerzadzeniem włosów z możliwościa nawet trwałej utraty włosów. Włos w fazie wzrostu jest połączony z naczyniami krwionośnymi jest połączony z naczyniami krwionośnymi, w związku z czym trafia do niego wszystko co znajduje się w naszym organizmie – kortyzol, leki, toksyny, hormony, niedobory składników aktywnych.

 

Rodzaje łysienia

W zależności od przyczyn powstawania wyróżniamy różne typy łysienia. Podstawowy podział typów jest uzależniony od dwóch czynników: genetycznych, czyli osobnicze predyspozycje oraz egzogennych, czyli działanie bodźców zewnętrznych na komórkę włosa. Na te pierwsze nie mamy zbyt wielkiego wpływu, natomiast na czynniki zewnętrzne, poza zdarzeniami losowymi, mamy ogromy wpływ. Wystąpienie, czas rozpoczęcia, skala oraz przebieg są uzależnione od predyspozycji genetycznych, wrażliwości komórek włosa na różne bodźce.

Łysienie telogenowe

To najczęstsza przyczyna widocznego przerzedzenia włosów. Polega na skróceniu fazy wzrostu włosa. Cechą charakterystyczną dla tego rodzaju łysienia jest utajony przebieg, a więc łysienie nie jest widoczne od razu po zadziałaniu bodźca, a zazwyczaj po 3 – 6 miesiącach. Dlatego tak ważne jest przeprowadzenie wnikliwego badania trychologicznego celem odnalezienia źródła problemu

Łysienie androgenowe

Jest drugim jeśli chodzi o częstotliwość występowania rodzajem łysienia. Występuje zarówno u kobiet i mężczyzn w różnym wieku. To postępująca utrata włosów zależna od androgenów o charakterystycznym obrazie klinicznym i morfologii. Częstotliwość występowania zmian wzrasta wraz z wiekiem. Według obecnych obserwacji dotyka 80% mężczyzn i 20% kobiet naszej rasy. U mężczyzn początek stwierdz się zazwyczaj w okresie pokwitania, u kobiet przed 3 dekadą życia i w okresie pomenopauzalnym. U kobiet, w przeciwieństwie do mężczyzn ten proces jest dużo bardziej skomplikowany, ponieważ nie istnieją dowody na adrogenozależy charakter. Oba te przypadki łączy jednak ten sam mechanizm. Dochodzi do miniaturyzacji mieszka włosowego, co skutkuje zamianą włosów terminalnych w meszkowe, które produkują krótsze i cieńsze włosy przez zmniejszenie objętości brodawki znajdującej się w mieszku…Więcej

Łysienie plackowate

To przejściowe lub trwałe ogniska łysienia, zaliczane do grupy niebliznowaciejących o nagłym i nieprzewidywalnym początkiem i trudnym do przewidzenia przebiegiem. W obrębie zmian skóra nie jest zmieniona. Stan zapalny występuje pod jej powierzchnią, uszkadzając mieszki włosowe, przez co dochodzi do utraty włosów. Łysienie dotyczy zazwyczaj osób młodych, około 50% wystąpień przypisywanych jest do 21 roku życia, a 20% powyżej 40 roku. Przyczyna jest nieznana, natomiast w dużej części przypadków istnieje niepodważalny związek z układem nerwowym i ogniska wyłysień bardzo często pojawiają się po nagłych traumatycznych przeżyciach. Niektórzy autorzy uważają wystąpienie łysienia u osób predysponowanych genetycznie o nadmiernej wrażliwości mieszków włosowych na czynniki zewnętrzne i wewnętrzne. Odrost włosów zazwyczaj występuje samoistnie po kilku do kilkunastu miesiącach…Więcej

Łysienie bliznowaciejące

Najrzadszy rodzaj łysienia, który prowadzi do nieodwracalnego uszkodzenia mieszków włosowych co skutkuje trwałą utratą włosów. W przeciwieństwie do łysienie plackowatego ujścia mieskzów włosowych o obszarach łysienia są niewidoczne. Mimo wielu teorii dotyczącej etiologii schorzenia uważa się, że istotną rolę odgrywa nieprawidłowa odpowiedź immunologiczna gospodarza na komórki macierzyste mieszka.

Łysienie łojotokowe

Jest następstwem nieleczonego łojotoku, o podłożu androgenozależnym. Wykazuje przebieg jak w łysieniu androgenowym.

 

Łysienie ze względu na płeć

Łysienie u kobiet

Ma charakter androgenoniezależny, mechanizm powstawania nie jest do końca poznany. Występuje zazwyczaj między 20 – 30 rokiem życia oraz w okresie pomenopauzalnym. Proces stale postępuje, doprowadzając do trwałej utraty włosów, przez miniaturyzację mieszków włosowych i zmniejszenie się objętości brodawki włosa. Ma charakter rozlany, z pozostawieniem włosów przy brzegu czoła, bez powstawania zakoli.

Łysienie u mężczyzn

Ma charakter androgenozależny, stale postępujący przez trwający proces miniaturyzacji mieszków włosowych wywołany obecnością 5 alfa reduktazy, która przekształca testosteron w jeszcze silniejszy androgen – DHT.

 

Przyczyny powstawania łysienia:

  • choroby przebiegające z wysoką temperaturą
  • choroby ogólnoustrojowe (cukrzyca)
  • uwarunkowania genetyczne, jak nadwrażliwość mieszków włosowych na czynniki zewnętrzne i wewnętrzne
  • stres
  • szok organizmu poważnym zabiegu chirurgicznym
  • zbyt restrykcyjna, niezbilansowana, wyniszczająca dieta (ubogobiałkowa, niskokaloryczna, pozbawiona witaminy H, B, składniki mineralne
  • dieta przesadnie bogata w beta – karoten
  • głodówka
  • anemia
  • poród
  • odstawienie środków antykoncepcyjnych o dużych dawkach estrogenów
  • sezonowość, pory roku – łysienie po lecie oraz po zimie
  • niewłaściwa pielęgnacja – zbyt częste mycie nieodpowiednimi preparatami, stosowanie agresywnej chemii na skórę głowy
  • czynniki mechaniczne – niefizjologiczne, stałe naciąganie włosów (koki, mocno splecione warkocze) powoduje naciągnięcie korzenia oraz wyrywanie włosów (choroby psychiczne)
  • nieleczone schorzenia skóry jak łojotok, łupież tłusty, łojotokowe zapalenie skóry
  • zaburzenia hormonalne – hormon androgenowy, dihydrotestosteron, oddziałuje na mieszki włosowe powodując łysienie androgenowe, czyli występujące w kątach czołowych (u mężczyzn) lub na szczycie głowy (u kobiet)
  • menopauza
  • zaburzenia krążenia – podziały mitotyczne są spowolnione, jeśli cebulka nie jest właściwie odżywiona
    promieniowanie jonizujące
  • niektóre toksyny roślinne i zwierzęce
  • narażenie na kontakt z chemikaliami
  • zatrucie metalami ciężkimi (najgroźniejsza piątka dla włosów w skrócie: “TOBAR”, czyli tal, ołów, bizmut, arsen, rtęć)
  • grzybica “strzygąca”
  • leki:
    1. przeciwzakrzepowe
    2. reumatologiczne (sole złota, metotreksat, takrolimus)
    3. psychiatryczne (karbamazepina, karbimazol, kwas walproinowy, sole litu, leki dopaminergiczne)
    4. kardiologiczne (statyny oraz fibraty, inhibitory angiotensyny, leki beta – adrenolityczne oraz te blokujące kanały wapniowe)
    5. przeciwgrzybiczne (azolowe)
    6. przeciwtarczycowe (pochodne tiouracylu)
    7. antykoncepcyjne (w zależności od przewagi estrogenowej w stosunku do gestagenów)
    8. chemioterapeutyki

 

Choroby wpływające niekorzystnie na prawidłowy wzrost włosa

  • niedoczynność tarczycy
  • nadczynność tarczycy
  • hipokalcemia
  • nadczynność kory nadnerczy
  • cukrzyca
  • dur brzuszny, zapalenie płuc, opon mózgowych, odra, gruźlica
  • kiła
  • zapalenie skórno – mięśniowe
  • układowy toczeń rumieniowaty
  • rak żołądka, wątroby, marskość wątroby (połączenie łysienia telogenowego z anagenowym)
  • kiła wtórna

 

Objawy łysienia

Łysienie objawia się znaczną utratą włosów, przewyższającą dzienne normy 50 – 100. Łysieniu mogą lecz nie muszą towarzyszyć inne objawy prócz nadmiernej utraty włosów, jak np. łojotok. Łysienie może być też wywołane przez niektóre schorzenia jak łupież tłusty czy łojotokowe zapalenie skóry, więc będą współistnieć.
Łysienie może mieć charakter nagły lub utajony, przebieg szybki lub powolny, w zależności od rodzaju. Może być całkowicie odwracalne w zależności od stopnia uszkodzenia mieszka włosowego lub trwałe.

 

Trychodynia…czym jest?

Z obserwacji pacjentów z problemem łysienia stwierdza się, iż około 30 % z nich skarży się na ból, swędzenie, kłucie czy pieczenie w okolicy owłosionej skóry głowy. Takie objaw został nazwały trychodynią. Nie towarzyszą mu żadne inne dolegliwości i widoczne zmiany chorobowe czy zaczerwieniona skóra.

 

Czy możemy nie odnaleźć przyczyny łysienia?

W momencie braku ustalenia przyczyny, po wnikliwej analizie i licznych badaniach, trwające łysienie telogenowe zostaje zaklasyfikowane do uogólnionego przewlekłego procesu wypadania włosów. Najczęściej dotyka kobiet w wieku średnim, w najbardziej skrajnych przypadkach może trwać nawet do kilku lat.

 

Leczenie łysienia, metody, efekty

Przy leczeniu łysienia najważniejsze jest przeprowadzenie szczegółowego…więcej

 

 

 




Finansowane usługi z programu Zdrowe Włosy SPRAWDŹ >>
fff